آگي ڪِئا اَڳھَيِن، نِسوروئي نُورُ،
لاخَوفُ عَلَيھم ولا ھُم يحزَنُونَ ، سَچَن ڪونِهي سُورُ،
مَولا ڪِئو مَعمُورُ، اَنگُ اَزَلَ ۾ اُنِ جو.
[ سُر ڪلياڻ، يڪتائي، 6 ]

تَڙِ نَہ گِهڙي تُورُ، مَنَ ڪاڍو ميھارَ ڏي،
ڏاڍو دَورُ دَرياھَ ۾، سِڪَڻُ وَڏو سُورُ،
مَنَ ۾ مَوجَ ميھارَ جِي، پَھسَ پِريان جو پُورُ،
ٻيلي ٻِنِهي ڪَنڌِيين، نِتُ نِھاري نُورُ،
مَنجهان جَرَ ضَرُورُ، ڪَچي کي ڪو مَ ٿِئي.
[ سُر سھڻي، ساھڙ، اڀو آڇي ۽ سانڀارا، 1 ]

اَکِئان ميگهُہ مَلارُ، صُورَتَ تيڏِيءَ سَڀَ جَڳُ موھِيا،
سَجِدو فِيلَ فِي الحالِ ڪِئو، پَسِي مُطِلِبَ نُورُ نِراَڙَ،
ڄاپَڻَ وَقتِ وَرِيامَ جي، ڀَڳا ڪوٽَ ڪُفارَ،
اُڪَنڊِئا جي اَبُرَ کي، سي سَرَھا ٿِئا سَنگهارَ،
موڪَلَ ٿِي مِينھَن کي، دوسِتَ ھَٿان دِلِدارَ،
قادِرَ پاڻِ قَسَمُ ڪِئو، خاڪِ قَدَمَنِ جي ڪَلتارَ،
آھِين ڪَرَمَ ڪَرِيمَ جا، اَحمَدَ ساڻُ اَپارَ،
آگي آسِمانَ جو، ڪارِئو سَيرُ سَتارَ،
وَلَسَوۡفَ يُعۡطِيڪَ رَبُّڪَ فَتَرۡضَىٰ، توسين قادِرَ ڪِئا قَرارَ.
[ سُر سارنگ، وايون، 5 ]

چَلو يارو مُسَلمانو، شَھِيدا ڪافَر مارِئا ھَي،
حُسينَ ڪُون،
نُورُ ڪا پِيالا خُدا دي، ڀَرِ پِلايا ھي،
جِنان دي گهوڙي ٻيڙي، تِنا مالِ تي جهيڙي،
وَڃِي ٿِئا خاڪِ سين ڀيڙي،
جِنان دي لَکِ ڪي ھِيري، تِنا مُکِ پانِ ڪي ٻيڙي،
ھي اُنُهان ڪُون کاڳَئي ڪِيڙي،
زُليخا مِصِرِ کيڙي، يُوسُفُ ھُئا مَغِربِ ڪاشاني،
ھِي ڏُونھِين وَڃِي ٿِئا خاڪِ ۾ فانِي.
[ سُر ڪيڏارو، وايون، 3 ]

نااُميدِي نُورُ، اُميدَ اوندَھِ اُنِ کي،
سَندو ساجَنَ سُورُ، جَنِ سَرِئو تَنِ سُکُ ٿِئو.
[ سُر آبڙي، ويھُ مَ مُنڌ، 16 ]

مُون کي ڏِنَڙو دوسِتَ دِلِاسو ڀَلو جيڏِيُون،
ڏِنَڙو يارَ دِلِاسو، جُڙِي آھِيان،
ھيڏانھَن ھوڏانھَن سُپِرِين، ڪيڏانھَن وارايان پاسو،
ھَنڌَ حَويلِيُون حُجرا، پِڙُ پِيراڻون خاصو،
سَيِّدُ سَڀَنِئان سُھِڻو، نُورُ نَبِيءَ جو خاصو،
جَنِ ڪَڍِئو تَنِ ڪوٺِئو، ٿِئَڙو لوڪَ تَماشو.
[ سُر بروو سنڌي، وايون، 4 ]

ڪارِي راتِ اَڇو ڏِينھُن، اِيءَ صِفَتان نُورُ،
جِتي پِرِينءَ حُضُورُ، تِتي رَنگُ نَہ رُوپُ ھو.
[ سُر کاھوڙي، سَپ، جهنگُ، ڪُتي ڪوڪار، 8 ]

پَسَڻَ ڌاران پِرِينءَ جي، تَفرَقو طُورُ،
جَي نَظَرَ ۾ نُورُ، تَہ مِھتِ مَڙِهي سَڀَ ھِڪِڙِي.
[ سُر آسا، من، گولو ۽ جنڊ، 25 ]

پَسِئو پَسائي، نُورُ نَبِيءَ جو،
ظاھِرُ ٿِئو زَمِينَ تي، ڏيھَنِ جو ڏِيو،
خاوَندَ خاصُ خَلقِئو، ھِھَڙو ڪونَہ ٻِئو،
ڍَرَندو ڇَٽُ رَسُولَ تي، ڏُوراٺو ڏِسِبو،
باوو بِيبِيءَ فاطِمَه ميڙي ۾ مَلَهَندو.
[ سُر بلاول، وايون، 5 ]

ڍَڪَ ڍَڪِيندو مُون نَہ ڇَڏِيندو، شفيعُ شافِعُ سُپِرِين،
اَنڌا اُونڌا آکُڙِئا، سَڀَ نِباھي نِيندو،
وَٽان ويچارَنِ جي، داڙُو پاڻَ دَڙِيندو،
جٖي ڏُھارِيَنِ ڏاکَڙا، لَڪَ سي لَنگهائِيندو،
نُورُ ناڪارو نَہ ڪَري، مُحَّمَدُ مِنَٿَ مَڃِيندو،
پاڻُ سُڃاڻِي پاڻِهين، ڪامِلُ ڪَرمُ ڪَرِيندو،
تَنبُو آڻي تاوَ ۾، عاصِيَنِ لَيءِ اَڏِيندو،
داتا دوزَخِيَنِ کي، لِينگهو لَهرائِيندو،
رَسَڻَ ويرَ رَسِي ڪَري، مُشڪُ رَنگُ مَٽِيندو،
ھِتِ پُڻ حامِي ھِنِ جو، اَڳِئان آڳَهُہ ٿِيندو،
طَھُورا تَڙِيَنِ کي، پانڊپُ پِئارِئيندو،
رَحْمَةً لِّلْعٰلَمِیْنَ ، اَھُکِيءَ آڳَھُ ٿِيندو،
اُتي عَبدِالْلَطِيفُ کي، ھادِي ھَٿُ جَهلِيندو.
[ سُر بلاول، وايون، 4 ]