ناٿَ جِتِ ئِي نِنڌِ، تِتِ نَہ نِھارِئو جوڳِيين،
ھُئا ڪُويساھا ڪاپَڙِي، ٿي پُرئا پَراھين پَنڌِ،
ھُو ھُئو ھِنَ ئِي ھَنڌِ، ھُو ھُونئَن ئِي ٿي ھِنگِلاجِ وِئا.
[ سُر رامڪلي، بازار، ناٿ، گرو ۽ ھرنام، 17 ]

ناٿَ جِتِ ئِي نِنڌِ، تِتِ پِہ نِھارِئو جوڳِيِين،
ھُئا سُويساھا ڪاپَڙِي، ٿِي پُرئا پَراھين پَنڌِ،
ھُو ھُئو ھِنَ ئِي ھَنڌِ، ھُنَ ھِنگِلاچان ھَٿِ ڪِئو.
[ سُر رامڪلي، بازار، ناٿ، گرو ۽ ھرنام، 18 ]

اُو اَبَڙو ئِي اَڀَڳُ، اُو ڏُونگَرُ ئِي ڏيھُ ٻِئو،
ھِيءُ جُوڻِيجاڻُون جُنگُ، جو سَرَڻِنِ سوٺا نَہ سَھي.
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 18 ]

مَحرُومَ ئِي مَرِي وِئا، ماھِرَ ٿِي نَہ مُئا،
چِڻِيءَ جِيئَن چُھِنجَ ھَڻِي، لَڏِئائُون لُئا،
حُبابَ ئِي ھُئا، اِنَهِينءَ وادِيءَ وِچَ ۾.
[ سُر آسا، ترڪ، ڪلمو ۽ سرمو، 4 ]

کَٿيرو ئِي خُوبُ، ڪانڌُ نَہ ڪَندِيَسِ ڪو ٻِئو،
ميرو ئِي مَحبُوبُ، اَسان مارُو مَڃِئو.
[ سُر مارئي، آڻين چاڙهين، سون برابر سڳڙا، 8 ]

ڀَلا ئِي آھِينِ، پِرِين ڀَلائِيءَ پانھِنجي،
سَٻاجها سِرِ چَڙِهي، ڏوراپو نَہ ڏِينِ،
جَي مُون ڏانھَن مَدِيُون ٿِيَنِ، تَہ سَڄَڻَ سَڄايُنِ ۾.
[ سُر کنڀات، چنڊ، 37 ]

ڪِھَڙي مَنجِهہ حِسابَ، ھُوئَڻُ مُنھِنجو ھوتَ ري،
گولِي ڀَڄُ گُناھَ کان، ڪونِهي سُودُ ثَوابَ،
نَڪِي تَقاوَتَ ۾، نَڪِي مَنجِهہ رَبابَ،
خُدِيائِي خُوبُ ٿِيين، لائِيين جَي لُعابَ،
پَلِيتو ئِي پاڪُ ٿِيين، جُنُبِئو مَنجِهہ جُنابَ،
ھادِيءَ سين ھُنَ پارَ ڏَي، ريڙِيين ساڻُ رِڪابَ،
چَنبو وِجِهي چورَ جِيئَن، آئُون ڇَڙِ عُقابَ،
دِيدُ وِڃايُمِ دوسِتَ جو، ھَلِي مَنجِهہ حِجابَ،
ڪَسرَتَ آھي قُرِبَ ۾، اِدغا ۾ اِعرابَ،
سو نَہ ڪَنھِن شَيءِ ۾، جيڪِي مَنجِهہ تُرابَ،
جٖي جَهرَڪِئا جَرَ تي، اِيءَ تانْ سَڀَ حُبابَ،
فَنا وِجَهندَءِ فَمَ ۾، ڪارَڻِ ٿِيءُ ڪَبابَ،
ڏي طَھُورا تَنِ کي، جٖي سِڪَنِ لَئي شَرابَ،
مُٺِيءَ ڪِئا مَرضَ ۾، ياوَھ سَڀَ جَوابَ.
[ سُر سھڻي، وايون، 1 ]

پاڻِهين جَلَّ جَلالُهُ ، پاڻِهين جانِ جَمالُ،
پاڻِهين صُورَتَ پِرِينءَ جِي، پاڻِهين حُسُنُ ڪَمالُ،
پاڻِهين پِيرُ مُريدُ ٿِئي، پاڻِهين پاڻَ خَيالُ،
سَڀَ سَڀوئِي حالُ، مَنجهان ئِي مَعلُومُ ٿِئو.
[ سُر ڪلياڻ، يڪتائي، 18 ]

ھَڏِ نَہ وَڻي ھاڻِ مُون، ويڄَنِ جي وِصالَ،
ھِنَ مُنھِنجي حالَ، حَبِيبُ ئِي ھادِي ٿِئو.
[ سُر ڪلياڻ، عشق ۽ معشوق، 2 ]

حَبِيبُ ئِي ھادِي ٿِئو، رَھنُما راحَتَ،
پِيڙا نِئائُون پاڻَ سين، لاھي ڏيئِي لَتَ،
سُپيرِيان صِحَتَ، ڏِنِيمِ مَنجهان ڏُکَندي.
[ سُر ڪلياڻ، عشق ۽ معشوق، 3 ]