ڀَلائِيءَ جي سنڌي معنيٰ
چڱائي، بهتري، مھرباني. نيڪي، احسان، ٿورو. وَڙُ، لائق.
ذريعو:ڀٽائي پيڊيا
English Meaning
Goodness, virtue, betterment, mercy
ڀَلائِيءَ جا بيتن ۾ حوالا
ڀَلا ئِي آھِينِ، پِرِين ڀَلائِيءَ پانھِنجي،
سَٻاجها سِرِ چَڙِهي، ڏوراپو نَہ ڏِينِ،
جَي مُون ڏانھَن مَدِيُون ٿِيَنِ، تَہ سَڄَڻَ سَڄايُنِ ۾.
[ سُر کنڀات، چنڊ، 37 ]
سَٻاجها سِرِ چَڙِهي، ڏوراپو نَہ ڏِينِ،
جَي مُون ڏانھَن مَدِيُون ٿِيَنِ، تَہ سَڄَڻَ سَڄايُنِ ۾.
[ سُر کنڀات، چنڊ، 37 ]
ڀَلائِيءَ جا ڀيرَ، پيشانِيءَ ۾ پِرِينءَ کي،
اَڱَڻِ اُڪَنڊِيَنِ جي، ڏي پاٻُوھِيو پيرَ،
قَمَرُ پاڙي ڪيرَ، شَمسُ سُپَيرِيَن سين.
[ سُر کنڀات، چنڊ، 36 ]
اَڱَڻِ اُڪَنڊِيَنِ جي، ڏي پاٻُوھِيو پيرَ،
قَمَرُ پاڙي ڪيرَ، شَمسُ سُپَيرِيَن سين.
[ سُر کنڀات، چنڊ، 36 ]
مَھِندِ مُحتاجِي ڪَري، حُجَ وِڃائي ھَلُ،
عُذرِخواھِيُون عاجِزيُون، سَسُئِي ڪَنھِن مَ سَلُ،
ڏُونگَرُ ڏورَڻُ ڏاکَڙو، لَنئُن ري ڪونهي لَلُ،
اِيءُ ڀَلائِيءَ جو ڀَلۡ، جِيئَن پاسي ٿِيَڻُ پاڻَ کان.
[ سُر آبڙي، ويھُ مَ مُنڌ، 13 ]
عُذرِخواھِيُون عاجِزيُون، سَسُئِي ڪَنھِن مَ سَلُ،
ڏُونگَرُ ڏورَڻُ ڏاکَڙو، لَنئُن ري ڪونهي لَلُ،
اِيءُ ڀَلائِيءَ جو ڀَلۡ، جِيئَن پاسي ٿِيَڻُ پاڻَ کان.
[ سُر آبڙي، ويھُ مَ مُنڌ، 13 ]
English Meaning
Goodness, virtue, betterment, mercy