موٽِي مانڊاڻَنِ جِي، وَرِي ڪِئائِين وارَ،
وِڄُون وَسَڻَ آيُون، چوڏِسِ ۽ چوڌارَ،
ڪي اُٺِيُون وَڃِي اِستَنبولَ ۾، ڪَن مَڻِئو مَغرَبَ پارَ،
ڪي چَمڪَنِ چِينَ تي، ڪي لَھَنِ سَمَرقَندِيَنِ سارَ،
ڪي رَمِي وييُون رُومَ تي، ڪي ڪابُلُ ڪي قَنڌارَ،
ڪي دِلِي ۽ دَکَنِ، ڪي گُڙَنِ مَٿي گِرنارَ،
ڪَنِي جُنبِي جيسَلمِيرَ تان، ڏِنا بيڪانِير بُڪارَ،
ڪَن اَچِي عُمَرَڪوٽَ جا، وَسايا وَلَھارَ،
ڪِنِ ڀُڄُ ڀِڄائِيو، ڪَنِ ڍَٽَ تي ڍارَ،
ڪي لَڙِيُون لاھورَ تي، ڪي ھَلَنِ مَٿي ھالارَ،
ڪي پُرِيُون پَنجابَ ڏي، ڪِنِ چِڪِلَ تي چَمڪارَ،
سائِينمِ! سَدائِين ڪَرِين، سِنڌُڙيءَ ۾ سُڪارَ،
دوسِتَ تُون دِلِدارَ، عالَمُ سَڀُ آبادُ ڪَرِيين.
[ سُر سارنگ، ڌرتي ڍُري، 1 ]

ڪيڏاھَن اُٿِي وييُون، ڪيڏاھَن گِهنڊَ گُڙَنِ،
تيڏاھَن ٿِيُون چَرَنِ، جيڏاھَن پُٺِ ميھارَ جِي.
[ سُر سھڻي، مينھون، چاھڪ، کرڪن، 18 ]

ڪَچي ڪَٽُ نَہ جَهلِئو، ڀيلو پِئو ڀُرِي،
سارَ ڇَڏِيائُون سِيرَ ۾، ڪا ٻانھُنِ کي ٻُرِي،
لَٽي لَهرِيُون وييُون، چَوڌارِي چُرِي،
ھِينئَڙي مَنجِهہ ھُرِي، ماھِيَتَ مَلَڪُ الَموتَ جِي.
[ سُر سھڻي، ترھو، ڪچو ۽ ڪنڀار، 15 ]

جَنِي ديکِئو دِلِ سين، پُٺِيءَ سي پييُون،
تَہ پُڻ ٿي وييُون، جي پُنهونءَ پاڻُ لِڪايو.
[ سُر حسيني، بُرو ھو ڀنڀور، 17 ]

ڏُکويُون ڏيھان، جيڪُسِ لَڏي وييُون،
ھاڻي ڪَنِ مُلا، پُڇان پِرِيَنِ خَبَرُون.
[ سُر حسيني، سُور ۽ ڏکن ماري، 26 ]

ڪارِيُون ڪوجِهيُون ڪُوَڙِيُون، مُنھِن ميرِيُون مييُون،
ڀاڪُرُ پائي ڀَنِ کي، پاڻِيءَ ۾ پييُون،
جي سَمي سامَ وييُون، تَنِ تان لَٿو حَرَفُ حِسابَ جو.
[ سُر ڪاموڏ، سمي سامهون گندري، 15 ]

دَھشَتَ دامَ دَرياھَ ۾، ھُنَ ڀَرِ ھُوءِ ھُڳاءُ،
لَٽي وييُون لَهرِيُون، مَوجُون مُون مَٿا،
ساھَڙَ ڄامَ سَواءِ، ڪونِهي تُرَھو تارِ ۾.
[ سُر سھڻي، دھشت دام درياھَ، 6 ]

وييُون ڪَنھِن وِڳَھَ تَڙِ، ڀيرا ڀَڃِي ماءِ،
آتَڻَ مَٿي اُسِرِي، آيَسِ اُنِين لاءِ،
تِئان ھِتِ نَہ ڪا، آتَڻِ ڪِتُمِ جَنِ سين.
[ سُر ڪاپائتي، چائت ۽ محبت، 32 ]