ڀَڙُ جي سنڌي معنيٰ
آزمودگار، تجربيڪار. ڏاهو، سياڻو. قابل. داناءُ. استاد. سگهڙ. ڪاريگر. ماهر. ڦڙت، چالاڪ، چَتُر. بھادر، سورهيہ. مردانو. تندرست، چاقُ، چڱو ڀلو. تازو توانو، متارو.
ذريعو:ڀٽائي پيڊيا
English Meaning
Clever, dexterous, skilful, expert, experienced, proficient, an adept.
ڀَڙُ جا بيتن ۾ حوالا
اَبَڙو اَگامَنِ ۾، سَٻَڙُ جِيئَن ٻيلي،
سي پَٽَ ڪَنھِن نَہ پُورِئا، جي ٿو ڀَڙُ ڀيلي،
سَمُو سانوَڻَ مِينھَن جِيئَن، رِڃُون ٿو ريلي،
اَچَنِ جي ويلي، تَنِ بورَ بَخشي ڀِٽَ ڌَڻِي .
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 17 ]
سي پَٽَ ڪَنھِن نَہ پُورِئا، جي ٿو ڀَڙُ ڀيلي،
سَمُو سانوَڻَ مِينھَن جِيئَن، رِڃُون ٿو ريلي،
اَچَنِ جي ويلي، تَنِ بورَ بَخشي ڀِٽَ ڌَڻِي .
[ سُر بلاول، سمو سلطان ۽ ابڙو، 17 ]
English Meaning
Clever, dexterous, skilful, expert, experienced, proficient, an adept.